strona główna
 


Muzyka barw
Wystawa odtworzonych strojów XIV-XVII w.
MUZEUM REGIONALNE IM. SEWERYNA UDZIELI
W STARYM SĄCZU, 23-29 CZERWCA 2003

Mgła jedwabiu Blask złotogłowiu Czułość miękkiej wełny Wdzięczna oprawa klejnotu Dla mojej Pani Szelesty tafty Ciepłe tchnienia aksamitu Niecierpliwa muzyka Drżących bransolet -miłosne słowa pieśni dla mego Pana

W ten sposób poeta ujął związek pomiędzy pięknem barwy, ruchem, fakturą materii w postaci tkaniny a pięknem muzyki. Dopełnianie doznań zmysłowych i estetycznych poprzez strój ma historię długą jak dzieje ludzkości. Szczególnie epoki średniowiecza, renesansu i baroku ujawniały potrzebę łączenia piękna we wszystkich jego aspektach. Czas obszedł się łagodniej z utworami muzycznymi i literackimi. Piękno stroju zachowało się prawie wyłącznie na obrazach i w rzeźbie.

W pochodzącym z końca XV wieku egzemplarzu Powieści o Róży znajduje się miniatura przedstawiająca wdzięczne taneczne pary w ogrodzie i przygrywających im muzyków. To i wiele innych podobnych przedstawień malarskich wskazuje na stałą obecność muzyki w życiu duchowym człowieka. Od lat Festiwal Muzyki Dawnej gromadzi koneserów i wielbicieli muzyki minionych wieków. W tym roku towarzyszyć mu będzie wystawa odtworzonych strojów od XIV do XVII wieku, która wzbogaci doznania i wiedzę miłośników kultury dawnej.

Prezentowane ubiory odtworzono na podstawie obrazów i innych dzieł sztuki. Szczegółowe przedstawianie na obrazach strojów świadczy o potrzebie ukazania statusu materialnego i społecznego portretowanego ale także o jego wyszukanych potrzebach estetycznych. Ubiór wraz z uzupełniającymi go elementami stanowił dzięki bogactwu swej symboliki ważny element komunikacji społecznej. Wystawa daje możliwość obejrzenia odtworzonych dawnych strojów, będących wynikiem wnikliwych badań nad historią, przybliżając jednocześnie kulturę materialną i duchową człowieka średniowiecza, renesansu i baroku.

Maria Molenda

Na wystawie można zobaczyć odtworzone stroje:

1,2. Flandryjskie ubiory dworskie z końca XV w. wg miniatur z ”Powieść o Róży”, Engelberta z Nassau, 1490-1500.

3,4. Angielskie ubiory dworskie z drugiej połowy XIV w. Ubiór kobiecy 1364, ubiór męski 1350.

5,6. Suknie włoskie z XIV i XV w. Suknia z XIV w. wg miniatury z ”Italian Breviary”, ok. 1360, suknia z XV w. wg malowidła Szkoły Ferraryjskiej, 1470 r.

7. Suknię włoską w stylu kastylijskim z drugiej połowy XV w. wg Portretu Damy z Gronostajem, Leonarda da Vinci, ok. 1490 r.

8. Hiszpańską suknię dworską z XVI w. wg Portretu Cesarzowej Izabeli Portugalskiej namalowanego przez Tycjana, 1548 r.

9,10. Polskie suknie z przełomu XVI i XVII w. Suknia polska z początku XVI w. wg Portretu Katarzyny z Lubomirskich Ostrogskiej, malarz krakowski ok. 1597. Suknia polska z początku XVII w. wg Portretu córki Sebastiana Lubomirskiego, malarz nieznany, ok. 1601 r.

11,12. Suknie francuskie z XVI w. Suknia z pierwszej połowy XVI w. wg Portretu Elżbiety Austriackiej królowej Francji, Coll. Galeria. Suknia z drugiej połowy XVI w. wg Portretu Elżbiety Austriackiej namalowanego przez F. Clouet, 1571.

Projekty strojów M. Molenda
Wykonanie W. Michalik, B. Janus (8)

 



strona główna
*