NAJPOWAŻNIEJSZA MIĘDZYNARODOWA IMPREZA MUZYCZNA W REGIONIE I JEDEN
Z NAJBARDZIEJ ZNANYCH FESTIWALI TEGO TYPU W POLSCE
KALENDARIUM FESTIWALOWE
 
 

Czwartek, 1 lipca, Sala Ratuszowa w Nowym Sączu, godz. 19.30

Suita Jedwabnego Szlaku

Maria Pomianowska - śpiew, sarangi (Indie), morin-hur (Mongolia), er-hu (Chiny), gadułka (Tracja), fidel płocka, suka biłgorajska, kierownictwo artystyczne
Barbara Łypik-Sobaniec -
wiolonczela, basy
Tomasz Sobaniec - marimba, darabuka, instr. perkusyjne
Bartłomiej Pałyga -
śpiew alikwotowy, sarangi, instr. perkusyjne
Rafał Mamiński -
tambur (Indie), saz (Turcja), śpiew alikwotowy

  • Anonim Chorea Polonica
  • Tradyc. Hej św. Janie
  • Tradyc. Pieśń dziewczyny
  • M. Pomianowska Ruiny Palmiry
  • M. Pomianowska Taniec Sziwy
  • Improwizacja
  • M. Pomianowska Mongolskie łzy
  • M. Pomianowska Rzeka Huang-ho
  • M. Pomianowska Taniec Derwisza
  • M. Pomianowska Bitwa o Legnicę

Dzisiaj mówimy o globalizmie jakby był to wynalazek naszych czasów, podczas gdy już tysiąc lat temu sieć handlowa łącząca Japonię z Wenecja miała zasięg imponujący. Tysiąc lat temu Jedwabnym Szlakiem wędrowali twórcy, odbiorcy i przekaziciele pierwszej kultury globalnej. Wśród nich nie zabrakło muzyków podróżujących z instrumentami i zapiskami na temat tradycji muzycznej różnych regionów Azji. Drogami Jedwabnego Szlaku przybyła do Europy praktyczna wiedza na temat egzotycznych skal, rytmów, melodii, czy tańców.

Kompozycje na płycie (sic!) to podsumowanie 20-letnich doświadczeń europejskiego muzyka przemierzającego kontynent Azji. Jest to próba zrozumienia innego od europejskiego sposobu pojmowania piękna w muzyce, innego jej rytmu, barwy i znaczenia. Każdy utwór bazuje na oryginalnym temacie melodycznym pochodzącym z Indii, Chin, Japonii, Tracji czy Polski. Użycie charakterystycznych dla danej kultury instrumentów muzycznych wzmacnia wiarygodność kompozycji. Jednocześnie przez wszystkie prawie utwory przewijają się instrumenty europejskie, dając dowód doskonałego współgrania ze sobą różnych barw dźwięku należących do odległych od siebie kultur. Płyta (sic!) jest też zapisem historii rekonstrukcji dwóch zaginionych staropolskich instrumentów (suki i fideli płockiej). Ich ożywienie stało się możliwe wyłącznie dzięki doświadczeniom związanym z poznaniem zapomnianych w Polsce, a stale żywych w Azji, technik grania na instrumentach smyczkowych. Płyta staje się zatem fascynującym spotkaniem Wschodu i Zachodu. Jest podróżą nie tylko w przestrzeni, ale w czasie.

Aby powiedzieć – Ja jestem – musimy mieć jakiś punkt odniesienia. Dla mnie tym punktem stały się kultury muzyczne Azji, bym mogła powiedzieć im – Ty jesteś – i odnaleźć na nowo własną tożsamość.

Widząc nieusuwalną inność odnaleźć wspólne elementy łączące odległe od siebie tradycje. Być może udało mi się. Ocena należy do słuchaczy. Każdy skomponowany przeze mnie utwór posiada swoją wewnętrzną historię. Opisałam ją, najlepiej jak potrafiłam.

Maria Pomianowska

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Czwartek, 1 lipca, Sala Ratuszowa w Nowym Sączu godz. 21.00

Muzyka dawnej Armenii

Mariusz Koluch - śpiew
Anna Śliwa - instrumenty smyczkowe
Tomasz Welanyk - perkusja

  • Fragmenty eposu staroarmeńskiego “Dawid z Sasunu” w przekładzie Igora Sikiryckiego
  • Mogac Mirza (Książę Moksu) – lament
  • Trzy pieśni ormiańskie ze zbioru Komitasa w wersji instrumentalnej
  • Jerkinkyn ampel e (Niebo się zachmurzyło) – pieśń ze zbioru Komitasa
  • Czinar es (Jesteś cyprysem) – pieśń ze zbioru Komitasa
  • How Arek (Powiejcie chłodem) – pieśń ze zbioru Komitasa
  • Sajat Nowa – Bylbuli hid
  • Sajat Nowa – Kamancza
  • Orhnjal e Astwac – pieśń pracy

Konsultacja językowa i tłumaczenie prof. Andrzej Pisowicz

Ormianie mają opinie jednego z najbardziej muzykalnych narodów świata. Istnieją świadectwa, że już w starożytności na ziemiach zamieszkałych przez przodków dzisiejszych Ormian rozwijała się twórczość muzyczna. Do IV wieku naszej ery muzyka Ormian znajdowała się pod wpływem muzyki starożytnej Grecji i Rzymu.

Po przyjęciu chrześcijaństwa w 301 roku rozpoczął się dynamiczny rozwój muzyki liturgicznej, powstaje wzorowany na greckim, alfabet ormiański. Oprócz muzyki liturgicznej wykształca się epos ormiański, oryginalny rodzaj twórczości opiewający czyny wielkich bohaterów, często wykonywany z towarzyszeniem instrumentalnym. Obok eposu istnieje wielość form muzycznych. Warto tu wymienić twórczość wypasanów, tagergu, gusani.

Wielość gatunków muzycznych jest doprawdy imponująca. Obok wspomnianych wyżej istnieje bardzo bogata twórczość ludowa.

Wielkie zasługi na tym polu oddał kulturze Armenii Komitas. Znakomity kompozytor, muzykolog, badacz twórczości ludowej zapisywał niejako “u źródła” pieśni i melodie, tworząc pokaźny zbiór, o bezcennej dzisiaj wartości muzykologicznej. Inna wielka postać historyczna w kulturze muzycznej to z pewnością Sayat Nova (Król Pieśni), poeta, kompozytor, pieśniarz. Żyjący w XVIII wieku w Tyflisie (Tbilisi), pozostaje do dzisiaj zjawiskiem wyjątkowym w muzycznym panteonie Armenii. Tworzył w kilku językach: perskim, gruzińskim, w tyfliskim dialekcie języka ormiańskiego. Był też wyjątkowym wykonawcą swoich pieśni, posiadł moc docierania wprost do serc słuchaczy. Jego śpiew zostawał nie tylko w pamięci, ale i w ludzkich sercach!. Śpiewał akompaniując sobie na kamanczy (rodzaj skrzypiec) lub na lutni saz, bądź też z towarzyszeniem większego zespołu instrumentalnego. Poetyckiej inspiracji szukał w natchnionych wersach poezji arabskiej i perskiej, tworząc na jej bazie swój własny niepowtarzalny styl, subtelny i wyrafinowany, pełen słodyczy i taktu, jednocześnie bardzo wyrazisty i klarowny.

 

Maria POMIANOWSKA - kompozytor, wokalistka, instrumentalistka, pedagog. Z wykształcenia wiolonczelistka (Akademia Muzyczna im. Fryderyka Chopina w Warszawie). Jej zainteresowania artystyczne cechuje niezwykła otwartość na różne formy i systemy muzyczne.

Od 1981 r. prowadzi studia nad unikatowymi technikami gry na instrumentach smyczkowych kultur muzycznych Azji (podróżując do Indii, Chin, Korei, Japonii, na Bliski Wschód). Na terenie swej macierzystej uczelni tworzy Sekcję Muzyki Pozaeuropejskiej oraz prowadzi zajęcia w Instytucie Muzykologii UW, ukazując związki i odrębności pomiędzy rozmaitymi systemami muzycznymi.

Studia porównawcze oraz wielokulturowe doświadczenia artystyczne pozwalają jej podjąć się arcytrudnego zadania odtworzenia, pod względem artystycznym i naukowym, dwóch zaginionych staropolskich instrumentów smyczkowych. Wspólnie z dr Ewą Dahlig i lutnikiem Andrzejem Kuczkowskim realizuje z sukcesem rekonstrukcję Suki Biłgorajskiej i Fideli Płockiej (fascynująca praca znalazła swój zapis w filmie TV pt. “Narodziny suki”).

W 1994 r. zakłada Zespół Polski, którego jest kierownikiem artystycznym. Trzy płyty oraz wiele programów TV zrealizowanych wraz z Zespołem Polskim potwierdzają unikatowy charakter, szacunek dla tradycji przy ogromnym ładunku emocjonalnym na miarę wymagań współczesnego słuchacza. W latach 1995-1998 Zespól Polski koncertuje w Japonii, na Tajwanie, w Czechach, Bułgarii, Belgii, Niemczech, Austrii.

Od 1997 - 2002 artystka mieszka i tworzy w Japonii, kontynuując swoją karierę muzyczną.

W 1999 r. na zamówienie światowej sławy wiolonczelisty Yo Yo Ma komponuje utwory odnoszące się do jej bogatych azjatyckich doświadczeń. Prawykonanie tej muzyki ma miejsce w 2000r. w Niigata (Japonia), gdzie wraz z genialnym artystą prezentuje publiczności próbę przełamania barier międzykulturowych, łącząc swe doświadczenia w dziedzinie muzyki Azji z poszukiwaniami własnej kulturowej tożsamości. Jest to połączenie dźwięku staropolskich instrumentów, tzw. “białego głosu”, wiolonczeli i instrumentów z różnych regionów Azji. W 2002 r. realizuje marzenie swojego życia – nagranie wraz z muzykami z Japonii, Chin, Australii i Polski płyty pt. “Suita Jedwabnego Szlaku”. Kompozycje są podsumowaniem 20-letnich poszukiwań wspólnego muzycznego pierwiastka łączącego rozmaite kultury kontynentu Euroazjatyckiego.

Artystka od lat prowadzi wykłady i warsztaty muzyczne, naucza, promuje młode zespoły i muzyków. W swej muzycznej wędrówce przekracza z łatwością rozmaite bariery i łamie utarte stereotypy. Czyni to jednak z niezwykłym poszanowaniem dla odrębności każdej muzycznej tradycji, którą poznaje i prezentuje.

 
 
 
 
 
 

Mariusz KOLUCH - absolwent Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej w Krakowie. Od kilku lat współpracuje jako solista z Operą na Zamku w Szczecinie. W latach 1995-1999 był śpiewakiem Chóru Polskiego Radia w Krakowie, z którym dokonał wielu nagrań radiowych i telewizyjnych. Jego zainteresowania skupiają się nie tylko na muzyce klasycznej. W swoim repertuarze ma on również wiele pieśni inspirowanych folklorem (Ravel, Ives, Szymanowski, Komitas), pieśni etnicznych różnych narodów oraz awangardowe utwory wokalne XX wieku (Cage).

M. Koluch jest autorem i wykonawcą kilku projektów muzycznych. Cyklu koncertów pod wspólnym tytułem” Pieśni Świata”, multimedialnego performance “Bono-Malo” (o aniołach dobrych i złych), “Modern-Etno”. Jest twórcą zespołu Koluh & Chawejrim wykonującego muzykę chasydów oraz utwory inspirowane szeroko pojętą muzyką żydowską.

Ważniejsze prezentacje: Audio-Art Festival (Kraków 2002), Bajit Chadasz - miesiąc spotkań z kulturą żydowską (Kraków 2002), Festiwal Muzyki Dawnej w Starym Sączu (2002), I Spotkania Trzech Kultur (Zamość 2002). Fragmenty projektu Aszukebi - dawne pieśni Gruzji prezentowane były podczas uroczystości otwarcia Konsulatu Gruzji w Warszawie (maj 2003). W grudniu 2003 został zaproszony jako gość do udziału w Koncercie Jubileuszowym z okazji 35-lecia znakomitego zespołu jazzowego Old Metropolitan Band. W lutym 2004 wziął udział w polskiej premierze opery B. Brittena “Gwałt na Lukrecji”. Spektakl był prezentowany na Scenie Operowej przy Teatrze Słowackiego w Krakowie a w maju w 2004 w XI Bydgoskim Festiwalu Operowym. Projekt z muzyką ormiańską był dotychczas prezentowany podczas Spotkań z mniejszościami narodowymi w Opolu i w Gliwicach (kwiecień i wrzesień 2003) a także podczas Tygodnia Kultury Ormiańskiej (Centrum Kultury Żydowskiej w Krakowie, listopad 2002).

Anna ŚLIWA – absolwentka Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie skrzypiec prof. Ewy Szubry-Jargoń. Obecnie specjalizuje się w grze na skrzypcach barokowych (instrument niemiecki pochodzący z I poł. XVIII w.) oraz na altówce barokowej, fideli i violi d’amore. Jej solowy repertuar zawiera wiele rzadko wykonywanych utworów, głównie z epoki baroku, z towarzyszeniem zróżnicowanych obsadowo zespołów. Współpracuje z zespołami grającymi na instrumentach historycznych – m.in. Concerto Polacco, Fiori Musicali, Il Tempo.

A. Śliwa brała udział w licznych festiwalach muzycznych w kraju i za granicą takich jak: Wratislavia Cantans, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej “Warszawska Jesień”, Europäisches Musikfest Stuttgart, Muzyka w Starym Krakowie, Arte Sintesi Enschede (Holandia), Festiwal van Vlaanderen Brugge (Belgia). Z zespołem Capella Cracoviensis, którego członkiem była w latach 1992-95, odbyła szereg tournees zagranicznych (Europa, Stany Zjednoczone, Japonia) oraz dokonała wielu nagrań płytowych.

Tomasz WELANYK – jako solista i kameralista brał udział w kilkunastu festiwalach muzyki dawnej (m.in. w Krakowie, Warszawie, Starym Sączu, Wrocławiu, Chudowie), współpracuje z kilkoma zespołami muzyki dawnej (Omnia Beneficia, Camerata Cracovia, Torques). Kilkakrotnie brał udział w Kursach Wykonawstwa Muzyki Dawnej, towarzyszących starosądeckiemu festiwalowi. Wykonuje także muzykę współczesną.

© MGOK Stary Sącz 2004 -------------------- strona główna