NAJPOWAŻNIEJSZA MIĘDZYNARODOWA IMPREZA MUZYCZNA W REGIONIE I JEDEN
Z NAJBARDZIEJ ZNANYCH FESTIWALI TEGO TYPU W POLSCE
KALENDARIUM FESTIWALOWE
 
 

Wtorek, 29 czerwca, kościół parafialny p.w. św. Elżbiety, godz. 19.30

Wokół Guillame de Machaut

Norbert RODENKIRCHEN (Kolonia) - flety traverso

KONCERT DEDYKOWANY KS. PRAŁATOWI ALFREDOWI KURKOWI Z OKAZJI 40-LECIA KAPŁAŃSTWA

  • Guillaume de Machaut, (ca 1300 - 1377) ze zbioru "Remede de Fortune": - Lai Qui n´aroit autre deport,
  • Alfonso El Sabio, XIII w. Maldito seja ze zbioru "Cantigas de Santa Maria",
  • Guillaume de Machaut - Virelai: Foy porter, honneur garder,
  • Anonymus, XIII w.- La seconde Estampie Royal,
  • Guillaume de Machaut - Virelai: Dame, a qui m´otri de cuer,
  • Z "Ludus super Anticlaudianum" anonimowego zbioru melodii dokonanego przez Adama de la Basseé
  • Leges sacra,
  • Ave cuius,
  • Ave rosa (c.f. z pieśni truwerów "Tant ai d´amors apris"),
  • Olim in Harmonia (c.f. z notuli "De juer et de baler"),
  • Ave certum (c.f. z hymnu "A solis ortus cardine"),
  • Alleluia.Ave Domina (c.f. z chorału "Alleluia.Justum deduxit"),
  • Modestos blanditiae
  • O felix custodia (c.f. z pieśni truwerów "L´autrier matin"),
  • Nobilitas (c.f. z rondeau "Qui grieve ma cointise"),
  • Guillaume de Machaut - Lai: J´aim la flour de valour,
  • Anonymus, Włochy, XIVw. Istampita Belicha,
  • Guillaume de Machaut Lai: En dementant et lamentant, Anonymus, Włochy, XIV w. Istampita Ghaetta,
  • Guillaume de Machaut ze zbioru "Remede de Fortune":
  • Complainte Tels rit au main au soir pleur",
  • Chanson Roial "Joie, plaisence et douce norriture"

W moim nowym programie, podobnie jak w poprzednim zatytułowanym - ”Tibia ex Tempore” (prezentowanym w Starym Sączu dwa lata temu), podchodzę do średniowiecznej muzyki i nowych możliwości interpretacji instrumentalnej w szczególny, osobisty sposób.

Pierwsze trzynastowieczne kompozycje instrumentalne zwane “estampie” z pewnością wywodzą się z tradycji wokalnych sekwencji, lai i planctusów (zarówno świeckich jak i kościelnych). Według mnie nie były one tańcami a “sekwencjami instrumentalnymi”, innymi słowy wykrystalizowanymi improwizacjami (pamiętajmy ze zostały one znalezione w arystokratycznym “manuscrit du roi”). Od swojego powstania w trzynastym wieku Estampie stawały się coraz bardziej skomplikowane w rytmice i melodyce, co świetnie widać na przykładzie północnowłoskich Istampite (XIV w.). W moim nowym programie chcę pokazać paralelizm, jaki towarzyszył zmianom języka muzycznego w wokalnych i instrumentalnych kompozycjach monofonicznych na przełomie w. XIII i XIV. Muzyka Guillaume de Machaut jest dla mnie kamieniem milowym w tej podróży. Po pierwsze, to on sam zachęcał, aby jego wokalną muzykę wykonywano także improwizując na instrumentach. Był także bez wątpienia ostatnim mistrzem tradycji lai, ostatnim ogniwem łańcucha, mającego początki w tradycjach sekwencji i planctus (IX-X w.) a prowadzącego poprzez lai francuskich truwerów, do pierwszych utworów instrumentalnych, które są bardzo bliskie monofonicznym kompozycjom Machaut. Dla artysty już sama melodyka utworów Machaut może być wielką inspiracją, nie zapominajmy bowiem, że był on jednym z największych poetów swoich czasów. Jego melodie (nawet pozbawione wspaniałych tekstów) cechuje wspaniała równowaga formy a także intensywna kolorystyka i piękno kompozycji. Tworzą one atmosferę subtelnej, choć kontrolowanej melancholii. Oszałamiająca finezja i smak Machaut stawiają go o klasę ponad utworami poprzednich generacji kompozytorów, których melodie nie były tak głębokie i osobiste. Jego muzyka może być odczytana jako ostatni promień zachodzącego słońca średniowiecza, ale także jako świt powstającego renesansu. To samo trzeba powiedzieć o północnowłoskich Istampite, których dwa piękne przykłady prezentuję w moim programie. Wcześniejszą muzykę XIIIwieczną reprezentuje w moim programie z kolekcja znamienitych przykładów techniki contafactum (zapożyczania melodii z innych utworów i używanie w zmienionym kontekście) - ”Ludus super Anticlaudianum” poety Adama de la Bassee, jest długa i tajemnicza gra alegorii.

W manuskrypcie znajdziemy kilka pięknych, wcześniej istniejących melodii (oczywiście z nowym tekstem) ze wszystkich ważniejszych gatunków XIII wieku (sekwencja, hymn, pastorella, chanson, rondeau i wiele innych). Niemożliwością jest wykonanie sceniczne utworu ze względu na wielką ilość ról (w rzeczywistości utwór był przeznaczony jedynie do czytania); tym bardziej więc czysto instrumentalne wersje tych utworów są mi bardzo bliskie. Z tego niecodziennego źródła wziąłem dziewięć melodii, które połączone dały coś w rodzaju suity na flet solo, podobnie jak zrobiłem w “Tibia ex Tempore”. Całości dopełniają; interesująca Cantiga de Santa Maria i kilka, krótkich virelais.

(N. Rodenkirchen)

 

 

Wtorek, 29 czerwca, kościół parafialny p.w. św. Elżbiety, godz. 21.00

Barokowe sonaty obojowe

Mariusz PĘDZIAŁEK - obój
Bogumiła GIZBERT-STUDNICKA - klawesyn

  • Carl Philipp Emanuel Bach (1714-1788) -Sonata g-moll
  • Allegro - Adagio - Allegro,
  • Johann Sebastian Bach (1685-1750) -Sonata g-moll BWV 1030 b
  • *- Siciliano - Presto
  • Christoph Schaffrath (1709-1763) -Duetto B-Dur
  • Largo - Allegretto - Vivace
  • Claude Balbastre (1727 - 1799) - La Malesherbe
  • Antonio Vivaldi (1678-1741) -Sonata c-moll
  • Adagio - Allegro - Andante - Allegro
  • Georg Philipp Telemann (1681-1767) -Sonata e-moll
  • Largo - Allegro - Grave - Vivac

Norbert RODENKIRCHEN – urodził się w Kolonii, gdzie ukończył konserwatorium, w klasie fletu prof. Hansa Martina Müllera i fletu barokowego prof. Güntera Höllera. Po dyplomie zainteresował się, oprócz muzyki średniowiecznej, także jazzem, muzyką XX w. i teatrem eksperymentalnym. Pracował też jako kompozytor dla teatrów w Darmstadt i Bremie oraz Westdeutsche Rundfunk. Interesuje się także teorią muzyki średniowiecznej. Dzisiaj Rodenkirchen znany jest jako międzynarodowej klasy flecista. Występował z zespołami takiej klasy jak Sequentia w Kanadzie. Australii, Japonii, USA i wielu krajach europejskich. Z Sequentią występował w programie Edda , którego premiera odbyła się w lipcu 2001 (w Lincoln Center Festival w Nowym Yorku) i odniosła wielki sukces. Od 1998 Rodenkirchen działa w zespole Diphona , który założył z wokalistką Maria Jonas. Pierwszym Cd Diphony wydanym w Marc Aurel Editon były Lamentacje Jeremiasza – piętnastowieczny utwór Johna Tuder’a. Diphona została (z tym programem) zaproszona na jeden z najważniejszych festiwali muzyki dawnej - Holland Festival Oude Musik Utrecht w 2001. Najnowszym programem Diphony jest Carmina Mystica, z którą debiutowali na kolońskim Romanischer Sommer. Wydawnictwo Marc Aurel Edition wydało tę płytę w 2002. Głębokie zainteresowanie dawnymi formami muzycznymi kultur europejskich i in. zainspirowało go do zorganizowania festiwalu URKLAENGE (Pradźwięki) w opactwie Brauweiler.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Mariusz PĘDZIAŁEK - ur. 1956 w Krakowie, tu przeszedł kolejne szczeble edukacji muzycznej. w PWSM /dyplom 1979/ studiował w klasie oboju Edwarda Szcześniaka, odbył także kurs mistrzowski pod kier. Lothara Kocha.

Jest członkiem Stowarzyszenia Artystycznego “Muzyka Centrum” i Kwintetu Dętego Filharmoników Krakowskich, koncertmistrzem Orkiestry Filharmonii Krakowskiej.

Współpracuje także z G. Turnauem. Wiele koncertuje jako solista, grając z wybitnymi dyrygentami m.in.: A. Duczmal, J. Maksymiukiem, K. Pendereckim, S. Skrowaczewskim, T. Strugałą i z orkiestrami: Amadeus, Filharmonią Narodową, Sinfonią Varsovią, Sinfoniettą Cracovią, Orkiestrą Filharmonii Krakowskiej.

W swoim dorobku ma wiele nagrań archiwalnych dla PR, teatru i filmu, udział w programach telewizyjnych a także nagrania CD i płyty wizyjne.

 

Bogumiła GIZBERT-STUDNICKA jest od 1973 pracownikiem Akademii Muzycznej w Krakowie, obecnie na stanowisku profesora w Katedrze Instrumentów Dawnych. Wyróżniona na Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku (1974) i Międzynarodowym Konkursie w Brugges (1977). Koncertuje z licznymi zespołami muzyki dawnej i współczesnej.

 

Była uczestnikiem wielu festiwali i kursów mistrzowskich w Europie (np. Gandawa, Antwerpia, Amsterdam, Paryż, Kolonia i in.).

Dokonała nagrań radiowych i telewizyjnych w Polsce, Belgii, Holandii, Francji a także nagrała płyty, m.in. z utworami A. Vivaldiego, J. S. Bacha i W . A. Mozarta. Jest założycielem i członkiem zespołu barokowego Trio Gandava, oraz Kwartetu św. Stanisław, z którymi daje wiele koncertów. Była członkiem jury Konkursu im. W. Landowskiej w Krakowie i Konkursu Steinwaya w Paryżu. Wielokrotnie w Le Mont Dore, Peresqu, Amiens (Francja) oraz Kamieniu Pomorskim i Słupsku prowadziła kursy mistrzowskie muzyki dawnej (klawesyn i basso continuo). Od 1996 jest dyrektorem artystycznym dorocznego Festiwalu Barokowego w Owernii a od 2002 Festiwalu “Młodzi Artyści w Krakowie”.

© MGOK Stary Sącz 2004 -------------------- strona główna